ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


Από το καλοκαίρι  του 2014, κάποιοι ανέλαβαν να οδηγήσουν το Θέατρο των Αγρών στο κλείσιμο. Άρχισαν να εκδίδουν, σχεδόν εργολαβικά, εντολές σφράγισης τις οποίες άλλοι, δείχνοντας υπερβάλλοντα ζήλο ανέλαβαν με χαρά (!) να εκτελέσουν, κοινοποιώντας σε όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες τυχόν τυπικές παραβάσεις, όπως όφειλαν. Ο σκοπός ολοφάνερος. Το οριστικό κλείσιμο του Θεάτρου των Αγρών λόγω της βέβαιης οικονομικής ασφυξίας που θα προέκυπτε μετά τις αλυσιδωτές μηνύσεις.

Εμείς, από την πλευρά μας, θέλουμε τώρα που τα πράγματα έχουν μπει σε μια σειρά να ευχαριστήσουμε όλες εκείνες τις υπηρεσίες οι οποίες, αναλογιζόμενες τον ρόλο και τη σημασία του Θεάτρου των Αγρών στην περιοχή, όχι μόνο δεν εναντιώθηκαν στη λειτουργία του αλλά, απεναντίας, βοήθησαν να ξεπεραστούν τα όποια τυπικά ζητήματα.

Δεν είναι απαραίτητο να αναφερθούμε σε ονόματα και διευθύνσεις αυτών που δεν προστάτευσαν την ομαλή λειτουργία του Θεάτρου, ως όφειλαν.

Πρόκειται για αρμόδιους πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες που ήταν εγγράφως και κατ'ιδίαν ενήμεροι, ποτέ δεν τόλμησαν να πάρουν την πολιτική ή και την υπηρεσιακή ευθύνη για να σταματήσει ο “πόλεμος” που είχε ξεκινήσει ενάντια στο Θέατρο των Αγρών, νίπτοντας τας χείρας ως άλλοι Πόντιοι Πιλάτοι.

Θεωρούμε λοιπόν, πως καλώς έγιναν όσα έγιναν τα τελευταία 15 χρόνια στο Θέατρο των Αγρών. Δεν νιώθουμε καμία ντροπή για τα όσα δυσάρεστα διαδραματίστηκαν.

Ντροπή, ίσως, πρέπει να νιώθουν όσοι εναντιώθηκαν στη λειτουργία του Θεάτρου η οποία γινόταν τα τελευταία χρόνια με προαιρετικό αντίτιμο εισιτηρίου (όχι με σκοπό το οικονομικό κέρδος), δίνοντας την ευκαιρία ακόμη και στους οικονομικά ασθενέστερους να συμμετέχουν στις εκδηλώσεις μας. Είναι, δυστυχώς, κρίμα που όσοι διευκόλυναν τον “πόλεμο” δεν είχαν την απαιτούμενη αντίληψη να καταλάβουν ότι βλάπτοντας το Θέατρο των Αγρών, δεν έκαναν κακό στον ιδιοκτήτη του αλλά στους εκατοντάδες και πολλές φορές χιλιάδες θαμώνες, που συνέρρεαν αθρόα αναζητώντας μια πολιτιστική όαση. Είναι, επίσης, κρίμα που δεν μπόρεσαν να καταλάβουν το ρόλο που διαδραματίζει ένας τέτοιος χώρος στην ενδοχώρα της Κρήτης.

Παρά ταύτα, είναι ανάγκη να πούμε για άλλη μια φορά σε όλους, φίλους και μη, ότι στην πραγματικότητα, το Θέατρο των Αγρών δεν εξουσιάζεται και δεν ανήκει σε κανέναν. Είναι φτιαγμένο από πέτρα και ξύλο, υλικά που είναι μακροβιότερα όλων μας. Γι'αυτό, έχει την υποχρέωση να αμφισβητεί τους ισχυρούς ακόμη και αν κατηγορηθεί για απείθεια, ακόμη και αν απειληθεί να παραμείνει κλειστό για πολλά καλοκαίρια.

Νιώθουμε την ανάγκη να απολογηθούμε σε όλους εσάς που στηρίξατε το Θέατρο των Αγρών όλα αυτά τα χρόνια. Και δηλώνουμε ότι μετά από ένα χρόνο απουσίας, θα καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να ξανασμίξουμε. Ίσως αυτό το καλοκαίρι.

Μιας όμως και ο λόγος περί απολογίας, ας θυμηθούμε τον περίφημο Σωκράτη και την δική του Απολογία απέναντι σε όσους τον κατηγόρησαν άδικα. Ας επωφεληθούμε από τα χνάρια του θυμίζοντας ένα από τα πολλά που είπε για τους κατηγόρους του: “Δεν θα είχαν τη δυνατότητα, να με βλάψουν γιατί πιστεύω ότι δεν γίνεται ο χειρότερος άνθρωπος να βλάψει έναν καλύτερο”. Αλλά και την αιωνιότητα που εκείνος απολαμβάνει ως αδίκως τιμωρημένος, σε αντίθεση με τη λησμονιά που επιφύλαξε η ζωή για τους τιμωρούς του...